Revolutiebouw

Tussen 1875 en 1900 verdubbelde de bevolking in de meeste Nederlandse steden. In die jaren deed de zogeheten revolutiebouw zijn intrede. Grootschalige nieuwe wijken werden, vaak zonder planmatige aanpak en oog voor de lange termijn, uit de grond gestampt.
Amsterdamse Kuipersstraat (1910).
[klik voor vergroting]
Revolutiebouw werd een synoniem voor slechte bouw. De nieuwe wijken werden volgebouwd met smalle diepe huizen, meestal drie of vier verdiepingen hoog, verdeeld in voor- en achterwoningen. De Woningwet van 1901 bracht hierin verandering: deze wet verplichtte steden om wél over de lange termijn na te denken en uitbreidingsplannen te maken en stelde eisen aan woningbouw en stadsaanleg. 

De grote muuroppervlakten maakten deze woningen donker en vochtig. Deze foto uit 1910 laat de Amsterdamse Kuipersstraat zien.

volkstelling

1829 - Uit een volkstelling blijkt dat het westen van het land per vierkante kilometer 165 inwoners telt. Voor de provincies Utrecht, Overijssel en Drenthe is dat cijfer respectievelijk 69, 54 en 24.

Relevante tijdvakken